nieuwe site

Zo, de site is overgeschakeld naar een nieuw en hopelijk wat beter systeem. Alle inhoud is overgezet, nu nog een mooie opmaak. Binnenkort een nieuw ontwerp dus! 🙂

Thuis

De vucht naar Kopenhagen verliep verder voorspoedig en op de luchthaven kon ik zo doorlopen. Voor de paspoortcontrole stond zelfs geen rij! Na het merendeel van mijn bagage in een kluisje gestopt te hebben kocht ik een treinkaartje naar het centraal station. Twintig minuten later liep ik door hartje stad, Aziaten volgende op zoek naar de toeristische plekjes. De stad maakte geen geweldige indruk op me, veel oude gebouwen volgehangen met neonreclame en verder ook niet echt spectaculaire gezichten. Het was ook vrij koud en het waaide hard, wat natuurlijk ook bijdroeg aan de kille sfeer die de stad uitstraalde. Na anderhalf uur had ik het wel weer even gezien en stapte ik in een volle trein terug naar de luchthaven.

Het was inmiddels spitsuur aan het eind van de dag, de terminal was volgepakt met mensen. Na een minuut of tien was ik door de beveiliging heen en kon ik nog even mijn laatste kronen en dollars besteden aan wat snoep en een smaakvolle Frankfurter. Het was slechts een klein stukje lopen naar de gate, alwaar het nog heel rustig was een uurtje voor boarding time. Wegens een ernstig gebrek aan slaap de twee voorgaande nachten viel ik in een diepe slaap. Ik werd weer wakker rod boarding time toen de boarding area bijna leeg was. Een man vertelde mij dat de gate gewijzigd was. Met een klein groepje mesnen haastten wij ons naar de andere gate, die een aardig eindje lopen bleek. Daar aangekomen bleek dat we door een defect met een ander toestel dan gepland zouden vliegen en iets later zouden aankomen. Er ontstonden echter extra problemen doordat het vervangende vliegtuig van een kleiner type was, waardoor enkele mensen niet mee konden. Er heerste een vrij hectische sfeer, gelukkig stond ik toevallig vooraan dus kon ik als een van de eerste mijn stoel opzoeken en mijn bagage in de later overvolle bakken dumpen. Uiteindelijk vertrokken we bijna een uur te laat richting schiphol. Ik ben maar weer snel gaan slapen en werd wakker vlak voor de landing.

Aangezien we op de (nieuwe) Polderbaan landden, duurde het nog bijna een kwartier voor we onze B-gate aan de andere kant van Schiphol bereikt hadden. Vanaf daar was het weer een roteind teruglopen naar de aankomsthal. Daar bleek het wachten op de bagage nog weer 20+ minuten te gaan duren. Verveeld ging ik op zoek naar een bagagekarretje aan de andere kant van de aankomsthal. Daar bleken pa, ma en kleine Timmetje achter de ramen druk te staan zwaaien. Na nog weer een tijdje wachten kwam dan eindelijk de bagage de band op rollen. Mijn backpack kwam vrij snel en ook mijn fiets was reeds op een andere band de hal ingerold.

Toen kwamen natuurlijk de problemen met de douane toen ik de hal uit wilde lopen… Maar niet de problemen die je zou denken 😛 De doorgang was slechts te breed om de groete doos waar mijn fiets inzat door te laten. Mijn denkvermogen was na de lange reis van inmiddels 38 uur dusdanig verzwakt dat ik niet begreep wat de douanier bedoelde toen hij zij dat ik de doos moest draaien. Gelukkig bood hij een helpende hand waarna de doos rechtop op het karretje stond en prima door de deur paste. Toen kwam echter de vraag waar ik vandaan kwam, waarop in antwoordde dat ik vanaf Seattle kwam. Vervolgens vroeg hij of ik die fiets “daar” gekocht had, waarop ik natuurlijk ontkennend antwoordde. De fiets was immers in Vancouver gekocht! Wel had ik de belasting al lang en breed terug van de Canadese overheid en zou ik dus nog even 19% BTW moeten betalen. Ik kon toen gelukkig snel naar buiten lopen zonder verdere controle. Sorry voor het begrotingstekort dit jaar, dat heb ik dus deels veroorzaakt 😉

Ik was nog niet buiten of ik werd al begroet door een overvloed van flitsen uit de toestellen van de vele persfotografen die mij op stonden te wachten. Zoals ik al zei, ik was vrij vermoeid dus hoeveel precies kan ik me niet meer herinneren. Ook werd ik meteen door het kleine broertje begroet, die blij was dat ik de druk van de oudste nog thuiswonende zoon van zijn schouders kon nemen. We liepen snel naar de parkeergarage en laadden alle zooi in de gereedstaande wagen.

Thuisgekomen werd ik bij de voorduur begroet door een “Welkom Thuis” bord dat speciaal voor mij bevestigd was. Na de bagage naar binnen gesleept te hebben werd ik begroet door bro Maarten en zijn vriendin Carola. Na een korte controle om te zien of de amerikaanse beveiliging niets ontvreemd had uit mijn doos stond er een bord boerenkool met worst klaar, wat het einde van mijn Canadese trip betekende en het begin van een ‘normaal’ leventje weer op vaderlandse bodem
Continue reading

Live vanaf 10 kilometer hoogte

Jaja, de techniek staat voor nix. Het eerste biertje is reeds soldaat gemaakt en ik begin voedsel te ruiken. Sinds de vorige update was het nog wel even spannend, de bus naar Seattle kwam namelijk niet opdagen! Na een half uur vond ik het toch wel vervelend worden, ze namen ok de telefoon niet op. Nu heb ik maar een taxi genomen naar een hotel vanaf waar de bus ook zou vertrekken en waar een infobalie gevestigd is. Er bleek een ongeluk gebeurd te zijn ofzo. Maar goed, duur grapje dus, ik had helemaal geen Canadese dollars meer dus ik moest speciaal voor dat korte ritje 20 ballen trekken… uiteindelijk kwam de bus daar wel langs, de chaufeur beweerde dat ‘ie wel langs het station geweest was vanaf waar ik een reservering had staan, als dat zou is dan was ‘ie dus in ieder geval meer dan een half uur te laat en de telefoon niet opnemen is geen stijl voor een busmaatschappij.

Verder geen problemen bij de grens, het was wat druk dus we moesten even wachten, maar ik kon gewoon doorlopen. ik was even bang dus ik weer eens mijn hele tas uit mocht pakken maar dat was gelukkig niet het geval. Ook mijn fiets mocht gewoon in de doos blijven 🙂 Net over de grens kwamen we in een flinke sneeuwstorm terecht, hierdoor duurde dereis iets langer dan gepland.

Aangekomen bij de Airport moest ik een klein half uurtje wachten voordat de incheckbalie openging. de doos met mijn fiets woog 32,4 kilogram, dat mocht net mee. Mijn backback was ‘slechts’ 27,6 kliogram… Overigens mag je tegenwoordig maar 2x22kg meenemen ipv 2×32, dat bleek van toepassing op alle tickets gekocht na 15 november. Mijn ticket was besteld en betaald op, jawel, 15 november! Geen toeslag dus 🙂

Wegens de sneeuwstorm had ik weinig zin om downtown Seattle te bezoeken in de paar uur dat ik nog moest wachten, ik heb me dus op de airport maar vermaakt. Aanrader: Tripple Whopper met bacon, zonder kaas :9

Momenteel zit ik riant in een stoel aan het gangpad in het midden. Aan de andere kant naast me zijn twee lege stoelen. Ik ving op dat er slechts vijf stoelen niet gevuld waren vandaag. Dat heb ik dus goed voor elkaar, extra ruimte om zooi te dumpen, een extra scherm om 2 films tegelijk te volgen, extra brede beenruimte, etc. 😛

Er wordt nu net een traytje voedsel bezorgd, kip met rijst. Stomend heet is anders, maar het is goed te eten. Ook leuk: op het kaartje zie ik net dat we practisch over Kamloops vliegen 😮 Daar vertrok ik een uur of 24 geleden net van huis… Reizen is een kunst :7

Momenteel upload ik ook wat nieuwe plaatjes.

Onderweg

Zo, het eerste deel zit erop. Veertig minuten eerder dan gepland zit ik nu in de Vancouver Bus Terminal. Het is 5.30 uur en er is geen zak te doen. Over een half uurtje vertreks een bus naar Seattle maar de Greyhound Courier Express, waar ik mijn fiets af moet halen, opent pas om 7.00… 🙁 Maar goed, daar had ik ook niet op gerekend en zo'n onbeveiligd draadloos netwerk moet genoeg zijn om de tijd te kunnen doden, nu nog op zoek naar een stopcontact, ik moet natuurlijk niet zonder prik komen te zitten onderweg :p

Gelukkig is de Metro van vandaag al uit, geeft je toch weer het gevoel dat je je in de bewoonde wereld bevindt als je interessante gratis krantjes kunt lezen ipv de baggere “Kamloops This Week” met alle locale dorpsproblematiek 😉 😀 Ook maar eens op zoek naar een editie van “Dose”, een krantje met wat luchtiger nieuws en mijn favoriete dagblad uit Vancouver.

Foto's

Ik heb aan het eind van de middag wat plaatjes geschoten om in en om het huis. Ik ken alle functies van de camera nog niet helemaal (moet de handleiding nog lezen :P) en mijn koude handjes zijn niet geheel trilvrij dus de kwaliteit valt nog wat tegen soms. Desalniettemin is het best leuk om even naar te kijken 😛

Klik hier om de foto's te zien!

Details

Zo, de reis is definitief geregeld en betaald. De geplande tijd van vertrek tot aankomst is in totaal 33 uur en vijf minuten.

1 dec 01.30-06.00 Busritje van Kamloops naar Vancouver
1 dec 08.15-13.45 Busritje van Vancouver naar SeaTac
1-2 dec 18.50-13.25 Vlucht van SeaTac naar Kastrup
2 dec 18.10-19.35 Vlucht van Kastrup naar Schiphol

Alle tijden zijn plaatselijke tijden (verschil tussen PST en CET is natuurlijk negen uur). Ik verwacht wel dat het bier vrijdagavond koud staat 😀 Of nog beter, een feestmaal voor de verloren zoon 😉

Beetje jammer alleen dat ik maar twee stuks bagage mee kan nemen van maximaal 23 kilogram per stuk. Op de heenweg was dat nog 32 kilogram… In het ergste geval gaat me dat €100 extra kosten, als ik nog wat zooi bij mijn rijwiel in de doos kan stoppen zou het wellicht net uitkunnen. Cadeaus voor jullie zit er dus niet in, ondanks dat er in Seattle genoeg tijd is om nog even Tiffany & Co., Macy's, Nordstrom en andere luxe shops te bezoeken 😉

Fraudegevalletje

Kreeg ik toch gewoon weer een rekening voor de creditcard die ik nooit ontvangen heb! Maar weer gebeld, boos verteld dat dit de 3e keer was. Prompt werd ik met de afdling fraude doorverbonden. Het bleek dat ze vergeten waren de charges van mijn account te verwijderen. Jaja… Anyway, ik ga nu een brief krijgen met een formuliertje dat ik moet ondertekenen en terugsturen om het onderzoek af te ronden. 'Stella' heeft mij verzekerd dat de persoon die mijn probleem niet goed behandeld heeft daar op aangesproken gaat worden. 't klonk allemaal een stuk positiever dan de vorige keren dat ik belde, dit keer werd mij precies verteld wat er ging gebeuren en wanneer ik die brief zou krijgen, itt de vorige keren toen ik genoegen moest nemen met een “it's all been taken care of, you don't have to worry about it”. Ik hoop maar dat het op tijd geregeld is, dan kan ik voor vertrek nog even tot de maximale limiet opnemen voor ik stilletjes het land verlaat }> 😉

Sneeuw

Jaja, er ligt hier nu echt een mooi pak sneeuw in de achtertuin. Vanmorgen toen ik opstond heb ik maar even een plaatje geschoten:

Kan ik mooi de langsrijdende treinen en auto’s gaan bekogelen met sneeuwballen… Heb ik er eindelijk voordeel van dat mijn achtertuin grenst aan de belangrijkste spoorlijn (Canadian Pacific) en weg (Trans-canada Highway, de “1”) van het land 😐