September 16
VeranderingenZo, ik heb het huis nu een nachtje voor mezelf. Gisteravond heeft de rest hun spullen in een grote truck geladen en vanmorgen zijn ze vertrokken. Omdat een slaapbankje er niet meer bijpaste ben ik zo aardig geweest die maar iver te nemen waardoor mijn kamertje nu vrij vol staat.
Zo rond het middaguur kwam de huisbaas echtpaar aanzetten (voor een inspectie denk ik), Italianen die hooguit drie woorden engels spraken. Natuurlijk lag ik nog uit te slapen. De dame was niet echt in opperbeste stemming en probeerde mij te vragen of Nola nog terug zou komen. Blijkbaar was er iets niet helemaal juist. Ik vertelde maar dat ze nog wel terug zou komen om haar gerust te stellen. Ik moest maar vertellen dat Nola haar moest bellen. Nadat ze verdwenen waren hoorde ik de deurbel. Ik erheen, maar er leek niemand te zijn, vreemd. Toen keek ik door het keukenraam en zag ik een gast bezig met mijn fiets! Ik rende snel naar buiten in om mijn trouwe tweewieler van diefstal te redden. Het bleek echter de buurman te zijn die de houder van mijn fietscomputer aan het demonteren was. De huisbaas had hem verteld dat hij de fiets wel mocht hebben. De buurman hoefde de fiets niet, hij zag het voor een oud krot aan vanwege de bagageracks aan het voorwiel :z.
Anyway, nadat ik hem duidelijk gemaakt had dat ik de huisgenoot was die niet verhuisd was en dat dat ouwe krot een nieuwwaarde van $1800,- vertegenwoordigde werd alles er snel weer aangeschroefd en verontschuldigde de de ook ernstig geschrokken buurman zich. De fietscomputer zelf was door de huisbaas meegenomen wist hij me te vertellen, alsmede een kano (nee, geen kayak
) die Nola hem toegezegd had, mocht deze niet in de verhuiswagen passen. Boos over dit incident maar blij dat mijn fiets er nog stond ging ik weer naar binnen nadat de buurman toegezegd had de fietscomputer terug te vragen wanneer hij de huisbaas weer zou zien.
Even later werd er op de achterdeur geklopt. Het was sinterklaas. Een grote zak vol cadeaus en pepernoten die nauwelijks door de achterdeur paste werd naar binnen gesleept. Niet dus. Het was de buurman weer. Hij had zo opgevangen dat de huisbaas mij wel het huis uit zou zetten omdat Nola hem nog geld schuldig zou zijn. Aangezien hij op dit vlak wel bekend was met de regelgeving en bureaucratische processen moest ik hem maar even mijn gegevens geven, dan zou hij er officieel voor zorgen dat …Morgen is er van 13-18 gratis zuipen op kosten van de zaak. Ook kan je ondertussen gratis bowlen. Een heel centrum is afgehuurd. Naar later bleek was helaas alleen het tweede waar. Een gemiste kans om een écht leuke middag voor je personeel te organiseren. Temeer daar ik de hele dag vrij ben en dus optimaal kan profiteren. Voor volgende week heb ik mijn vrije dagen achter elkaar weten te zetten. dat betekent dus een lang weekend van 4 dagen. De bedoeling is om Vancouver en Seattle met een bezoekje te vereren. Seattle om de toerist uit te hangen en Vancouver omdat het hostel waar mijn backpack nog altijd ligt aan het eind van de maand voor de winter de deuren sluit. Ook om een baantje te vinden in een wat boeiender omgeving. Kamloops is nou niet echt een paradijs. Aan de andere kant is de veiligheid van een vaste baan met goede secundaire voorwaarden wel iets om aan vast te houden natuurlijk. Ook begin ik bovengemiddeld goed te raken in wat ik doe. Intussen ben ik al uit het beginnersteam getrapt en overgeplaatst naar een team met meer ervaren mensen. Niet dat je daar iets van merkt, op het feit dat je je papieren nu in het postvakje van een andere supervisor gooit na dan. Wie mijn teamgenoten zijn zou ik niet weten, dat is allemaal wel lekker geregeld. Verder ben ik voor de vorige maand een “CSAT Champion”, ik excelleerde blijkbaar in customer satisfaction. Na elk telefoontje krijgt de beller een mailtje toegestuurd met een korte survey. Hier kunnen ze dan aangeven of ze tevreden waren met de service, de technische kennis, etc. Belangrijker dan de eer is dat hier een extra (betaald!) half uur pauze aan vast zit, waarin een (gratis) pizzalunch opgediend zal worden. Kijk, nu word het interessant. Gratis eten en gratis geld. Daar doet een echte Strating het natuurlijk voor 8). Volgende week laat ik wel eventjes weten of de pizza any good was.


7 Responses to “ Veranderingen ”


Wat een wervelend bestaan lijdt (!) je toch..
Mag je nu blijven?
Ben benieuwd wat je van je nieuwe huisgenoten gaat vinden ( en zij van jouw).
Echr eeb succesvolle story van je werk hoor: ze willen je nooit meer kwijt. Mag je trouwens je conract voortijdig beëindigen?
O, ik moet koken, doei,
mama
Nog geen nieuwe huisgenoten gezien, wel een dikke vent in de achtertuin vanmorgen. Vraag me af wat 'ie daar deed.
En ik kan mijn contract niet voortijdig beeindigen, omdat ik niet een tijdelijk maar een vast contract heb
Wel heb ik 2 weken opzegtermijn.
hey straat!
was die kajak dan ook van jou???
anyway, denk je dat je de komende 2 weken nog in dat huis verblijft?
kus, rut
dat was niet mijn kajano nee. En ik blijf hier iig deze maand lekker zitten, heb ervoor betaald tenslotte
A3straver@solcon.nl
Hallo die Straat,
Ja je bent een echte straat, Grote straat .nl. Oma3 heeft
al wel vaker gemaild, maar wij hebben een kolere koepoeter.
Altijd geen verbinding. Dat heb je met dat draadloze systeem.
Eindelijk hebben we een nieuwe en dan is er weer ander geklier.
De alcohol smaakt je nog best merken we wel. Als je daar nou ook mee stopt, dan spaar je nog meer en als je dat dan op de bank zet, krijg je nog rente ook. Zo is Dagobert Duck ook miljonair geworde
n. Zelf knip ik nog steeds de mooiste lapjes stuk om er nog iets mooiers van te maken.Doeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiijoggie
Hele fijne korte vakantie!
Wij gaan vandaag een week-end naar Boyd en Esther.
Doei,mama
He Matthijs, groeten vanuit Down Under, het is hier heet, maar het werk verdiend uitstekend. En (o)ma3 waarom krijg ik geen berichtje van je op mijn site?