straat’s blog

Kom ik net thuis, ligt er een bref van de bank in de bus… Of ik even met security wilde bellen. Zo gezegd, zo gedaan. Na een hoop vragen en wachten bleek dat mijn creditcard reeds geactiveerd en gebruikt was, terwijl ik deze nooit ontvangen heb! Heb net even op de banksite gekeken, iemand heeft vorig weekend voor meer dan $500,- geshopt in Port Coquitlam en Surrey. De kerel die ik aan de lijn had noemde nog enkele andere transacties die ik niet gemaakt had, dus blijkbaar ligt dit bedrag nog wel hoger… over 4 werkdagen kan ik iig een 'nieuwe' afhalen bij het bankkantoor, ben benieuwd of ik er verder nog iets van hoor

Gisteravond toen ik wat reisinformatie uit aan het zoeken was in de woonkamer van het hostel bleek er ook een Nederlander te zitten. Samen met een Zwitser en een 'Canadees' (ondergetekende) een tijdje gepraat. Het zo typische Nederlands Engelse accent ben ik blijkbaar/hopelijk kwijtgeraakt, want het werd niet opgemerkt. Toen de spreekwoordelijke aap uit de mouw kwam ('when the monkey came out of the sleeve') was de reactie “Zeg dat dan meteen man” in erg plat Nederlandsch. Was alweer een tijdje geleden dat ik een Amsterdams accent gehoord had…
Voor degenen die niet door hebben waarom ik dit vertel: het was grappig. Lach dus ook even terwijl je het terugleest en je afvraagt waarom

Vandaag een keer op tijd uit bed gekomen om het gratis ontbijt (8-9u) mee te pikken. Daarna mijn spulletjes weer bij elkaar geraapt en ingepakt, de tas in de opslag gedropt en nog even door de stad gelopen. Na de bibliotheek van Nederlandse architectuur even bekeken te hebben maar de bus gepakt richting … (more…)

Vakbondsarbeiders zijn lui. Ze staken als ze meer loon willen. Nou kan mijn geplande activiteit voor maandag niet doorgaan. Bedankt, jongens.

Vrijdag ben ik direct na mijn werk naar het busstation gegaan. Om 1.30 uur de bus naar Vancouver genomen. Helaas heb ik nauwelijks kunnen slapen in de bus door lawaai,trillingen en hoogte/druk verschillen. Vrij brak ben ik die ochtend om 5.30 uit de bus gestapt en op zoek gegaan naar een manier om naar het Jericho Beach hostel te komen. Nadat ik even wat koffie ging drinken miste ik natuurlijk de bus waardoor ik een halfuur in het donker en de kou kon wachten. In het hostel heb ik na het betalen van $3,- per week voor het bewaren van mijn backpack mijn spul weer in bezit gekregen. Ben nog even bij de SWAP office langsgeweest, maar er was geen post voor mij, noch hingen er interessante job postings. De medewerkers waren ook niet echt hulpvaardig in het beantwoorden van enkele specifieke vragen. Ik moest maar naar een … (more…)

Zo, ik heb het huis nu een nachtje voor mezelf. Gisteravond heeft de rest hun spullen in een grote truck geladen en vanmorgen zijn ze vertrokken. Omdat een slaapbankje er niet meer bijpaste ben ik zo aardig geweest die maar iver te nemen waardoor mijn kamertje nu vrij vol staat.
Zo rond het middaguur kwam de huisbaas echtpaar aanzetten (voor een inspectie denk ik), Italianen die hooguit drie woorden engels spraken. Natuurlijk lag ik nog uit te slapen. De dame was niet echt in opperbeste stemming en probeerde mij te vragen of Nola nog terug zou komen. Blijkbaar was er iets niet helemaal juist. Ik vertelde maar dat ze nog wel terug zou komen om haar gerust te stellen. Ik moest maar vertellen dat Nola haar moest bellen. Nadat ze verdwenen waren hoorde ik de deurbel. Ik erheen, maar er leek niemand te zijn, vreemd. Toen keek ik door het keukenraam en zag ik een gast bezig met mijn fiets! Ik rende snel naar buiten in om mijn trouwe tweewieler van diefstal te redden. Het bleek echter de buurman te zijn die de houder van mijn fietscomputer aan het demonteren was. De huisbaas had hem verteld dat hij de fiets wel mocht hebben. De buurman hoefde de fiets niet, hij zag het voor een oud krot aan vanwege de bagageracks aan het voorwiel :z.
Anyway, nadat ik hem duidelijk gemaakt had dat ik de huisgenoot was die niet verhuisd was en dat dat ouwe krot een nieuwwaarde van $1800,- vertegenwoordigde werd alles er snel weer aangeschroefd en verontschuldigde de de ook ernstig geschrokken buurman zich. De fietscomputer zelf was door de huisbaas meegenomen wist hij me te vertellen, alsmede een kano (nee, geen kayak ;)) die Nola hem toegezegd had, mocht deze niet in de verhuiswagen passen. Boos over dit incident maar blij dat mijn fiets er nog stond ging ik weer naar binnen nadat de buurman toegezegd had de fietscomputer terug te vragen wanneer hij de huisbaas weer zou zien.
Even later werd er op de achterdeur geklopt. Het was sinterklaas. Een grote zak vol cadeaus en pepernoten die nauwelijks door de achterdeur paste werd naar binnen gesleept. Niet dus. Het was de buurman weer. Hij had zo opgevangen dat de huisbaas mij wel het huis uit zou zetten omdat Nola hem nog geld schuldig zou zijn. Aangezien hij op dit vlak wel bekend was met de regelgeving en bureaucratische processen moest ik hem maar even mijn gegevens geven, dan zou hij er officieel voor zorgen dat … (more…)

Bedankt voor alle felicitaties! En alle cadeau's…
<%image(CHDG-001_front_01.jpg|388|300|Nieuwe tas: Crumpler Cheesy Disco Glamour Limited Edition)%>
Op mijn werk sta ik (begrijpelijk) sinds gisteren bekend als 'The Pimp'. Verder niet echt wat gevierd. Wel zijn op mijn werk gisteren hotdogs aan iedereen uitgedeeld, maar dat had dan weer niets met mijn verjaardag te maken… Daarnaast bestond mijn verjaardagseten uit een $4,99 salade van de supermarkt en een zak m&m's om tijdens het werk op te snoepen. Het mode duidelijk zijn: Aan deze kant van de wereld wordt hard gewerkt in plaats van gefeest. Ik had nog wel wat leuks willen doen met mijn huisgenoten, ware het niet dat ik totaal andere werktijden heb en zij druk bezig zijn met verhuizen… (more…)