straat's blog

Na gisteren om 6 uur 's ochtends opgestaan te zijn kon ik na nog een tijdje in de file gestaan te hebben gaan inchecken op Schiphol. Voor ik dat kon gaan doen werd ik echter uit de rij geplukt en moest ik mijn tas openen voor controle. De lucifers die ik mee had moest ik achterlaten… Die mag je niet meer meenemen van de Amerikanen. Hier bleek dat mijn vlucht meer dan een uur vertraagd was. Wat nog erger was, was dat ik hierdoor mijn connectie zou missen. Ik werd daarop overgeboekt op een latere vlucht vanuit Chicago naar Vancouver. Ik moest hierdoor meer dan 4 uur extra wachten. Uiteindelijk vertrokken we om 12.47 ipv 11.05 waardoor we in plaats van 13.20 pas om 14.42 aankwamen. Na lang wachten in de rij voor immigration mocht ik dan eindelijk twee vingerafdrukken afgeven en even naar een camera kijken. Mijn bagage snel weer afgegeven en naar de terminal voor mijn volgende vlucht gegaan.Toen had ik nog 4 uur voor mijn connectie vertrok. Ik heb toen de metro gepakt naar downtown Chicago, wat ongeveer 45 minuten duurt. Daar even rondgewandeld, een fles Mountain Dew gekocht (als eerste natuurlijk ), een stukje pizza gegeten, de Sears tower ingeweest (maar niet naar boven, daar had ik geen $12 voor over ), en weer terug naar de airport.
Wat mij opviel in Chicago was dat elke zichzelf respecterende zakenman en -vrouw zeer opvallend een iPod bij zich droeg. Zo'n ding steek je daar niet in een broek- of jaszak, nee, je clipt hem aan de schouderband van je tas zodat iedereen duidelijk kan zien waar dat geluid uit je oordopjes vandaan komt. Ik ging compleet op in de menigte omdat ik natuurlijk zelf ook naar mijn iPod luisterde.
Op de airport aangekomen leek de vlucht wel op tijd te vertrekken, maar toen iedereen al binnen was bleken er nog 3 mensen aan te komen vanuit de internationale aankomstterminal. Toen die binnen waren was het nog wachten op hun bagage. Uiteindelijk vertrokken we iets te laat doordat we ook nog eens in de rij moesten staan voor de baan vrij was. Iets na 22.00 uur lokale tijd landden we in Vancouver.
Daar was het bijna uitgestorven op de airport, wat tot wachttijden van seconden leidde voor immigration in plaats van bijna een uur bij de zuiderburen. Ik werd doorverwezen naar een andere balie om mijn werkvisum in ontvangst te nemen. Na een tijdje gewacht en wat vragen beantwoord te hebben kon ik mijn tas van de band plukken en naar buiten. Dacht ik.
De douane dacht daar echter duidelijk anders over. Ik werd wederom naar een apart gedeelte verwezen alwaar mijn hele tas uitgepakt en zelfs mijn telefoon op drugssporen gecontroleerd werd. Gelukkig werd ik door een aardige officer 'geholpen'.
Nu kon ik eindelijk naar buiten om een bus te pakken naar mijn hostel. Na de bushalte gevonden te hebben werd ik niet echt wijs uit de vertrektijden. Gelukkig kwam er snel een bus die naar het airport station reed, waar ik kon overstappen op de snelbus naar downtown. Daar was het vanaf de bushalte nog een eindje lopen.
In het hostel snel ingecheckt en gaan slapen. Tegen de tijd dat ik in bed lag was het alweer 1 uur, 28 uur nadat ik opgestaan was.

Nu vraag ik me echter af hoe het zit met die nieuwe Europese regels voor vertragingen in de luchtvaart. Door de vertraging op de 1e vlucht had ik uiteindelijk meer dan 4 uur vertraging naar mijn eindbestemming. Is het nou zo dat ik dan recht heb op een vergoeding, of heb ik daar geen recht op omdat dat alleen voor 1 vlucht geld en niet voor de hele route waar je voor hebt ingecheckt? Uit dit word ik niet echt wijs…