Whistler

Ik ben nu in Whistler, een resort 100km van vancouver. Noord-Amerika's #1 ski resort, wereldwijd #4. Er ligt hier nog sneeuw en er word nog gesnowboard! Ik probeer hier een baantje te krijgen, eens kijken of dat lukt. Het schijnt hier wel makkelijk te zijn om aan werk te komen, maar als je niet wilt afwassen moet je wel wat harder zoeken :p Anyway ik heb hier nog geen goedkoop internetcafe ontdekt (allemaal >$10,-/uur, in Vancouver $1,50…) dus ik houd het kort.

Het leven hier

Na een paar dagenop Vancouver Island te zijn geweest ben ik weer terug gegaan naar Vancouver. Ik verblijf in het HI VJericho Beach hostel, aan het strand op ongeveer 7 kilomer van het centrum, een kwartiertje met de bus. Het vinden van wat minder tijdelijk accomodatie is erg lastig, aangezien de meeste kamers tot september verhuurd worden terwijl ik tegen die tijd ergens anders wil zijn.
Continue reading

Introductie

Donderdag was er een introductie bij SWAP, een organisatie die veel mensen met een werkvisum begeleidt. In het kantoortje hangen veel advertenties voor baantjes, zijn computers en kranten om je te helpen met het vinden van werk en woonruimte. Ook organiseren ze activiteiten als pubnights en voetbalmiddagen.
Er waren opvallend veel Ieren en maar weinig mensen uit niet-engelssprekende landen. Ik was zelfs de enige… Ook veel mensen waren in groepjes gekomen van 3-4 vrienden om de zomer in Vancouver door te brengen. De introductie was erg nuttig om je op weg te helpen.
Ik heb hierna meteen een simkaartje voor mijn telefoon gehaald. Mijn Nederlandse bleek hier niet te werken dus alle berichtjes die na mijn vertrek gestuurd zijn heb ik niet ontvangen. Bellen is hier vrij duur, omdat je voor inkomende gesprekken ook betaald. Gelukkig geldt dat niet voor textberichtjes, die kan ik gratis ontvangen. Stuur deze dus vanaf nu naar +1 778 998 1185. Continue reading

Aangekomen

Na gisteren om 6 uur 's ochtends opgestaan te zijn kon ik na nog een tijdje in de file gestaan te hebben gaan inchecken op Schiphol. Voor ik dat kon gaan doen werd ik echter uit de rij geplukt en moest ik mijn tas openen voor controle. De lucifers die ik mee had moest ik achterlaten… Die mag je niet meer meenemen van de Amerikanen. Hier bleek dat mijn vlucht meer dan een uur vertraagd was. Wat nog erger was, was dat ik hierdoor mijn connectie zou missen. Ik werd daarop overgeboekt op een latere vlucht vanuit Chicago naar Vancouver. Ik moest hierdoor meer dan 4 uur extra wachten. Uiteindelijk vertrokken we om 12.47 ipv 11.05 waardoor we in plaats van 13.20 pas om 14.42 aankwamen. Na lang wachten in de rij voor immigration mocht ik dan eindelijk twee vingerafdrukken afgeven en even naar een camera kijken. Mijn bagage snel weer afgegeven en naar de terminal voor mijn volgende vlucht gegaan. Continue reading